Op deze hete zomermiddag dachten we op het knusse terrasje te gaan zitten, maar wie op de rondom getimmerde banken plaats nam zat zo'n 30 cm hoger dan zijn/haar overbuur op de stoelen. Erg gênant, als je 't mij vraagt, zeker als de kleinste toevallig aan de lage kant terechtkomt. We verlieten derhalve deze onevenwichtige situatie en nestelden ons binnen waar het bovendien koeler bleek te zijn dan onder de parasol.
Het verjaardagsmenu (33 euro) leek ons wel wat en spoedig werden we gebombardeerd met een batterij amuses waaronder we proevertje van Hollandse maatjes, mini-garnaalkroketten en komkommersalade onthouden.
We gingen voor de forfait dranken (25 euro) en werden overvloedig bediend van champagne, witte (Pays d' Oc) en (Spaanse) rode wijn die heerlijk wegdronken. Koffie na was eveneens inbegrepen.
Als voorgerecht genoten we van een halve babykreeft, overgoten met een fijn gekruide tomatenvinaigrette en bedekt met een coulis van tuinkruiden. Om vingers van af te likken.
Suprême van parelhoen, vergezeld van gebakken ganzenlever en zoetzuur van tropisch fruit vormden de zeer gewaardeerde hoofdschotel.
Met een trio van ijs, gebak en fruit sloten we deze voortreffelijke maaltijd af.
Twee stagiairs, een jongen en een meisje, verzorgden de bediening zoals het hoort. Negen op tien. Ze vormden een perfect team. Ingrediënten die de ene vergeten was, wist de andere dan weer feilloos op te sommen.
Zo voelden ook wij ons opnieuw jong en al soepel ingespeeld op elkaar.
Restaurant Guillaume ligt buiten het toeristische circuit en moet het dus van een trouw lokaal cliënteel hebben. Dat hadden wij, allochtonen, van horen zeggen en kwamen in de praktijk zeker niet bedrogen uit. Voor wie het betere werk verkiest tegen een eerlijke prijs: warm aan te bevelen
Guillaume, Korte Lane 20, 8000 Brugge, tel. 050- 34 46 05, gesloten maandag en dinsdag
8620 Nieuwpoort - Het Kompas
Wie zet nu op een zonnige, heldere dag een korte, brandende kaars bloot en onbeschermd op tafel? Wie legt nu onbedachtzaam zijn opengevouwen krant neer op die kaars? Het overkwam deze verstrooide jongen. Het scheelde niet veel - de koelbloedigheid van een garçon - of ik hoefde deze recensie niet meer te schrijven.
De licht getinte houten balken leveren, naast potentieel brandhout, ook een zeker chique cachet aan het interieur, waar het aangenaam zitten is in het voorste gedeelte met ruim uitzicht op strand en zee.
De zaak heeft een goede reputatie onder de tweedeverblijvers en loopt ook deze middag in de week aardig vol.
Om van de schrik te bekomen nuttigen we nog een tweede aperitief en gaan dan voor onze gebruikelijke testbatterij bij een eerste bezoek: garnaalkroketten als voorgerecht, vis of steak frites en de huiswijn.
De garnaalkroketten zijn er van de betere soort en doen de reputatie van het huis alle eer aan.
Als vlees kozen we voor de (duurdere) filet pur die perfect naar ons verzoek saignant gebakken is en letterlijk smelt in de mond. De groene peperroomsaus wordt zonder problemen vervangen door een béarnaise.
Ook voor de huiswijn, een soepele, fruitige rode van het domein Blanville uit de Languedoc-Roussillon, hoeven de uitbaters zich niet te schamen.
Het Kompas mag men inderdaad tot de betere restaurants van Nieuwpoort rekenen. De prijzen zijn ook navenant, echter zonder overdreven genoemd te moeten worden.
--------------------------------------------------------------
We waren er opnieuw op een avond in juli en moeten helaas een stukje van ons enthousiasme terugschroeven.
Het was zeer druk (een woensdag wanneer talrijke restaurants in Nieuwpoort hun sluitingsdag hebben - ook in het seizoen) en we kregen met ons gezelschap van vijf een tafel toegewezen achteraan in de zaak, beter gezegd: het tweede deel voorbij de toog.
Daar is het heel wat minder "chique", om niet te zeggen ordinair café-achtig. Bij de inrichting heeft men bovendien de onzalige idee opgevat op twee plaatsen tegen de muur een soort tablet aan te brengen met daaraan barstoelen waarop wachtenden kunnen aanzitten tot hun tafel vrijkomt. Vanuit de hoogte kijken ze dan in je bord neer.
Daar bovenop komt nog de va-et-vient van de garçons naar de keuken en van de gasten naar de eveneens achterin gelegen toiletten.
Zo gezeten in al die drukte vreesden we het ergste voor wat op tafel zou komen. Tot onze verrassing echter was het eten opnieuw impeccable, de bediening correct en de wijn - per glas - in gulle porties geschonken.
Iets wat ons nu pas opviel: de kaart die men je in de handen stopt ziet er op het eerste gezicht indrukwekkend uit maar is in feite heel beperkt, veel beperkter zelfs dan in menig ander restaurant.
Conclusie: weiger resoluut een plaats op de bruine stoelen in de ruimte voorbij de toog. Daarbuiten is Het Kompas oké.
Het Kompas, Zeedijk (hoek Henegouwenstraat), 8620 Nieuwpoort, tel. 058-23 08 23, gesloten op dinsdag en woensdag
De licht getinte houten balken leveren, naast potentieel brandhout, ook een zeker chique cachet aan het interieur, waar het aangenaam zitten is in het voorste gedeelte met ruim uitzicht op strand en zee.
De zaak heeft een goede reputatie onder de tweedeverblijvers en loopt ook deze middag in de week aardig vol.
Om van de schrik te bekomen nuttigen we nog een tweede aperitief en gaan dan voor onze gebruikelijke testbatterij bij een eerste bezoek: garnaalkroketten als voorgerecht, vis of steak frites en de huiswijn.
De garnaalkroketten zijn er van de betere soort en doen de reputatie van het huis alle eer aan.
Als vlees kozen we voor de (duurdere) filet pur die perfect naar ons verzoek saignant gebakken is en letterlijk smelt in de mond. De groene peperroomsaus wordt zonder problemen vervangen door een béarnaise.
Ook voor de huiswijn, een soepele, fruitige rode van het domein Blanville uit de Languedoc-Roussillon, hoeven de uitbaters zich niet te schamen.
Het Kompas mag men inderdaad tot de betere restaurants van Nieuwpoort rekenen. De prijzen zijn ook navenant, echter zonder overdreven genoemd te moeten worden.
--------------------------------------------------------------
We waren er opnieuw op een avond in juli en moeten helaas een stukje van ons enthousiasme terugschroeven.
Het was zeer druk (een woensdag wanneer talrijke restaurants in Nieuwpoort hun sluitingsdag hebben - ook in het seizoen) en we kregen met ons gezelschap van vijf een tafel toegewezen achteraan in de zaak, beter gezegd: het tweede deel voorbij de toog.
Daar is het heel wat minder "chique", om niet te zeggen ordinair café-achtig. Bij de inrichting heeft men bovendien de onzalige idee opgevat op twee plaatsen tegen de muur een soort tablet aan te brengen met daaraan barstoelen waarop wachtenden kunnen aanzitten tot hun tafel vrijkomt. Vanuit de hoogte kijken ze dan in je bord neer.
Daar bovenop komt nog de va-et-vient van de garçons naar de keuken en van de gasten naar de eveneens achterin gelegen toiletten.
Zo gezeten in al die drukte vreesden we het ergste voor wat op tafel zou komen. Tot onze verrassing echter was het eten opnieuw impeccable, de bediening correct en de wijn - per glas - in gulle porties geschonken.
Iets wat ons nu pas opviel: de kaart die men je in de handen stopt ziet er op het eerste gezicht indrukwekkend uit maar is in feite heel beperkt, veel beperkter zelfs dan in menig ander restaurant.
Conclusie: weiger resoluut een plaats op de bruine stoelen in de ruimte voorbij de toog. Daarbuiten is Het Kompas oké.
Het Kompas, Zeedijk (hoek Henegouwenstraat), 8620 Nieuwpoort, tel. 058-23 08 23, gesloten op dinsdag en woensdag
8620 Nieuwpoort - 't Palingkot
Jaren geleden ben ik eens een week lang doodziek geweest van paling, die vermoedelijk opgetakeld was uit de van zware metalen vergeven modder van de Ijzer. Sindsdien heb ik geen paling meer geproefd. Tot gisteren. Op donderdag zijn al mijn favoriete restaurants aan de Kaai gesloten, zo stond ik daar, twijfelend, de meeste andere heb ik al een keer bezocht. Tot een ingeving (en een plots opduikende grote goesting naar paling) mij aan het "palingkot" deed denken, enkele tientallen meter in een zijstraat van de Kaai. Nu wordt alleen nog gekweekte paling geserveerd, sprak ik mezelf moed in.
Wees gerust, lezer, misschien ben ik immuun geworden voor zware metalen, in ieder geval is elk spoor van ellende mij bespaard gebleven. Aan het helder wit vlees te zien was de paling dagvers en smaakte in de gekozen bereiding heerlijk.
Het interieur van de zaak dat er netjes en relatief nieuw uitziet is stijl jaren vijftig en oogt eerder somber daar het achterin gelegen is zonder uitzicht naar buiten. Men heeft scheepstijl proberen na te bootsen, het is koper en kitsch alom.
Op deze doordeweekse middag in juni zijn zes tafels bezet met bij het interieur passende gepensioneerden die - een troost - allen ouder zijn dan ik.
Een omgeschoolde visser bedient in z'n eentje de zaal, maar een kokkin schiet hem op cruciale momenten te hulp. Op tijd wijn bijschenken gebeurt feilloos en met ongekunstelde elegantie, je staat toch telkens weer versteld van die West-Vlaamse efficiëntie.
We vinden een picon au vin blanc (met een scheutje Cointreau) een gepaste binnenkomer voor deze beloftevolle maaltijd en dat blijkt inderdaad zo te zijn: gul geschonken, zo hoort dat in dit no nonsense etablissement. Bovendien helpt het wonderlijk wel om mij met het interieur te verzoenen.
De twee garnaalkroketten van het voorgerecht zijn duidelijk "huisgemaakt", maar missen wat smeuïgheid.
De paling in de roomsaus (je kan kiezen uit een vijftal bereidingen) wordt opgediend in een schattig gietijzeren kommetje en is, zoals gezegd, buitengewoon vers en lekker, perfect gaar, een feest voor de mens.
Samen met de wijn, een Elzasser Pinot Gris van middelmatige kwaliteit en een koffie na betaal ik 48 euro. Niet goedkoop dus (de paling op zich kost 23,90) maar wel zijn geld waard.
(Je kan ook, mits een dag op voorhand te bestellen, paling afhalen)
't Palingkot, Havenstraat 5, 8620 Nieuwpoort, tel. 058-239202, gesloten op maandag en dinsdag
Wees gerust, lezer, misschien ben ik immuun geworden voor zware metalen, in ieder geval is elk spoor van ellende mij bespaard gebleven. Aan het helder wit vlees te zien was de paling dagvers en smaakte in de gekozen bereiding heerlijk.
Het interieur van de zaak dat er netjes en relatief nieuw uitziet is stijl jaren vijftig en oogt eerder somber daar het achterin gelegen is zonder uitzicht naar buiten. Men heeft scheepstijl proberen na te bootsen, het is koper en kitsch alom.
Op deze doordeweekse middag in juni zijn zes tafels bezet met bij het interieur passende gepensioneerden die - een troost - allen ouder zijn dan ik.
Een omgeschoolde visser bedient in z'n eentje de zaal, maar een kokkin schiet hem op cruciale momenten te hulp. Op tijd wijn bijschenken gebeurt feilloos en met ongekunstelde elegantie, je staat toch telkens weer versteld van die West-Vlaamse efficiëntie.
We vinden een picon au vin blanc (met een scheutje Cointreau) een gepaste binnenkomer voor deze beloftevolle maaltijd en dat blijkt inderdaad zo te zijn: gul geschonken, zo hoort dat in dit no nonsense etablissement. Bovendien helpt het wonderlijk wel om mij met het interieur te verzoenen.
De twee garnaalkroketten van het voorgerecht zijn duidelijk "huisgemaakt", maar missen wat smeuïgheid.
De paling in de roomsaus (je kan kiezen uit een vijftal bereidingen) wordt opgediend in een schattig gietijzeren kommetje en is, zoals gezegd, buitengewoon vers en lekker, perfect gaar, een feest voor de mens.
Samen met de wijn, een Elzasser Pinot Gris van middelmatige kwaliteit en een koffie na betaal ik 48 euro. Niet goedkoop dus (de paling op zich kost 23,90) maar wel zijn geld waard.
(Je kan ook, mits een dag op voorhand te bestellen, paling afhalen)
't Palingkot, Havenstraat 5, 8620 Nieuwpoort, tel. 058-239202, gesloten op maandag en dinsdag
8400 Oostende - Petit Nice
Op zoek naar een restaurant in de buurt van het Casino gingen we af op de 13/20 die Petit Nice kreeg in de Gault Millau. Die eerder toevallige keuze bleek een schot in de roos te zijn.
We kregen een tafel aan het raam met uitzicht op de zee, beter konden we niet zitten terwijl over de zeedijk een venijnig noorderwindje blies.
Niet op de kaart, maar het leek ons wel wat, het aan tafel voorgestelde drie-gangen-menu van 29 euro.
Als amuse een elegant glaasje espuma met mosselsmaak. We hadden dan al moeten beseffen dat we niet in een eettent beland waren van twaalf-in-een-dozijn.
Na het aperitief (rosé bubbels van Italiaanse oorsprong, zacht en de appetijt aanscherpend) verscheen een breed bord van drie dikke asperges met gepocheerd ei, stijlvol geschikt, even niet op de klassieke "vlaamse wijze". Gegaard zoals wij die het liefste hebben: tussen al dente en boterzacht, maar bovenal: bijzonder fijn van smaak. In dit seizoen hadden we al meerdere bereidingen van asperges achter de rug maar dit overtrof alle vorige. Deze maaltijd kon niet meer stuk.
Met het hoofdgereccht, een halve kreeft van gemiddelde grootte, deed de kok ons van de ene verbazing in de andere vallen. De smaak van de dressing was nog verrukkelijker dan die van het voorgerecht.
Het dessert kon nog alleen maar teleurstellen. Het tegendeel werd waar. Ook hier werden we aangenaam verrast met een carpaccio van ananas en buitengewoon lekker ijs.
Hier is waarlijk een kok aan het werk die ons gastronomenhart heeft gestolen. En dat met een menu van 29 euro.
Uit de zeer democratisch geprijsde wijnkaart kozen we een Italiaanse witte van 27 euro die smakelijk wegdronk.
Petit Nice, hier komen we beslist terug.
Men zou de naam gaan veranderen in Didrix, vertelde de (vriendelijke) bedienende dame. Waarom toch? Voor ons echter niet gelaten, als de keuken maar dezelfde blijft.
Lees er onze andere recensies op deze website op na: zelden zijn we zo enthousiast geweest over wat een op het eerste gezicht doorsnee restaurant ons voor een doorsnee prijs geboden heeft.
Petit Nice, Albert I promenade 62b, 8400 Oostende, tel. 059 - 80 39 28, geen sluitingsdag vermeld op de website
We kregen een tafel aan het raam met uitzicht op de zee, beter konden we niet zitten terwijl over de zeedijk een venijnig noorderwindje blies.
Niet op de kaart, maar het leek ons wel wat, het aan tafel voorgestelde drie-gangen-menu van 29 euro.
Als amuse een elegant glaasje espuma met mosselsmaak. We hadden dan al moeten beseffen dat we niet in een eettent beland waren van twaalf-in-een-dozijn.
Na het aperitief (rosé bubbels van Italiaanse oorsprong, zacht en de appetijt aanscherpend) verscheen een breed bord van drie dikke asperges met gepocheerd ei, stijlvol geschikt, even niet op de klassieke "vlaamse wijze". Gegaard zoals wij die het liefste hebben: tussen al dente en boterzacht, maar bovenal: bijzonder fijn van smaak. In dit seizoen hadden we al meerdere bereidingen van asperges achter de rug maar dit overtrof alle vorige. Deze maaltijd kon niet meer stuk.
Met het hoofdgereccht, een halve kreeft van gemiddelde grootte, deed de kok ons van de ene verbazing in de andere vallen. De smaak van de dressing was nog verrukkelijker dan die van het voorgerecht.
Het dessert kon nog alleen maar teleurstellen. Het tegendeel werd waar. Ook hier werden we aangenaam verrast met een carpaccio van ananas en buitengewoon lekker ijs.
Hier is waarlijk een kok aan het werk die ons gastronomenhart heeft gestolen. En dat met een menu van 29 euro.
Uit de zeer democratisch geprijsde wijnkaart kozen we een Italiaanse witte van 27 euro die smakelijk wegdronk.
Petit Nice, hier komen we beslist terug.
Men zou de naam gaan veranderen in Didrix, vertelde de (vriendelijke) bedienende dame. Waarom toch? Voor ons echter niet gelaten, als de keuken maar dezelfde blijft.
Lees er onze andere recensies op deze website op na: zelden zijn we zo enthousiast geweest over wat een op het eerste gezicht doorsnee restaurant ons voor een doorsnee prijs geboden heeft.
Petit Nice, Albert I promenade 62b, 8400 Oostende, tel. 059 - 80 39 28, geen sluitingsdag vermeld op de website
3001 Heverlee - Voltaire
Op een middag was ik hier met drie vriendinnen, "om eens bij te praten". In de veranda achteraan, met uitzicht op een ruim en open terras, zaten we gezellig in het lentezonnetje. Daar waren de meeste tafels bezet, terwijl binnen de zaak zo goed als leeg was. Overigens is het ook daar best intiem en warm met de houten lambrisering en zitmeubilair in onversneden brasserie stijl. Het kan er behoorlijk druk zijn, vooral 's avonds in het weekend.
We kwamen overeen het bij één schotel en een dessert te houden.
Zonder problemen was men bereid het voorgerecht "3 x asperges" uit te breiden tot hoofdschotel. Dat bleek snel gefixt door van iedere soort er een schoteltje bij te zetten. De asperges werden immers in kleine schaaltjes opgediend, in 3 verschillende bereidingen. Alles bij elkaar, naar ik schat, twee hooguit drie asperges. En koud. Regelrecht uit de koelkast. Vlakke smaak. Een teleurstelling, eigenlijk.
Bij mijn disgenoten verscheen nog een uit de kluiten gewassen bord "scampis in lookboter met fris slaatje" wat door de betrokken dame smakelijk naar binnen werd gewerkt. Minder opgetogen alleszins was mijn buurvrouw die voor de gegrilde rundsfilet met béarnaise en pont-neuf aardappelen had gekozen. Deze laatste waren volgens de regels van de kunst gestapeld, maar het vlees was zo taai en doorbakken dat de dame door het kauwen letterlijk de spraak werd ontnomen. Wat we helemaal niet van haar gewend waren en bijgevolg geweldig opviel.
Mijn dessert "sorbet van frambozen" smaakte fris en eetbaar terwijl de anderen zich warme appeltaart met vanilleijs wel wat copieuzer hadden voorgesteld.
De keuken van Voltaire doet aardig haar best, maar het resultaat is wisselend, zoals we al bij vorige bezoeken hadden kunnen ervaren.
De prijzen echter zijn zeer redelijk en men aarzelt niet om uit de band te springen met kortingen van 10 euro per persoon (voor de hele tafel) wanneer je over een 60+(Voltaire)kaart beschikt (aan te vragen) of voor wie jarig is.
Je moet er geen grote omweg voor over hebben, maar als je eens in de buurt van Leuven bent kan Voltaire best meevallen.
Voltaire, Jules Vandenbremptlaan 6a, 3001 Heverlee, 016-20 44 43, maandag gesloten
We kwamen overeen het bij één schotel en een dessert te houden.
Zonder problemen was men bereid het voorgerecht "3 x asperges" uit te breiden tot hoofdschotel. Dat bleek snel gefixt door van iedere soort er een schoteltje bij te zetten. De asperges werden immers in kleine schaaltjes opgediend, in 3 verschillende bereidingen. Alles bij elkaar, naar ik schat, twee hooguit drie asperges. En koud. Regelrecht uit de koelkast. Vlakke smaak. Een teleurstelling, eigenlijk.
Bij mijn disgenoten verscheen nog een uit de kluiten gewassen bord "scampis in lookboter met fris slaatje" wat door de betrokken dame smakelijk naar binnen werd gewerkt. Minder opgetogen alleszins was mijn buurvrouw die voor de gegrilde rundsfilet met béarnaise en pont-neuf aardappelen had gekozen. Deze laatste waren volgens de regels van de kunst gestapeld, maar het vlees was zo taai en doorbakken dat de dame door het kauwen letterlijk de spraak werd ontnomen. Wat we helemaal niet van haar gewend waren en bijgevolg geweldig opviel.
Mijn dessert "sorbet van frambozen" smaakte fris en eetbaar terwijl de anderen zich warme appeltaart met vanilleijs wel wat copieuzer hadden voorgesteld.
De keuken van Voltaire doet aardig haar best, maar het resultaat is wisselend, zoals we al bij vorige bezoeken hadden kunnen ervaren.
De prijzen echter zijn zeer redelijk en men aarzelt niet om uit de band te springen met kortingen van 10 euro per persoon (voor de hele tafel) wanneer je over een 60+(Voltaire)kaart beschikt (aan te vragen) of voor wie jarig is.
Je moet er geen grote omweg voor over hebben, maar als je eens in de buurt van Leuven bent kan Voltaire best meevallen.
Voltaire, Jules Vandenbremptlaan 6a, 3001 Heverlee, 016-20 44 43, maandag gesloten
9800 Deinze - Gasthof Halifax
------------------------------
Deze zaak werd in het najaar van 2011 door brand vernield
------------------------------
Op een zonnige lentedag waren we toevallig in de buurt, hadden onvoldoende tijd voor een lange lunch, dachten als bij ingeving aan "de Halifax". Gelegen aan de oever van de Leie, in een bocht, met ongemeen prachtig uitzicht over de velden, gelijk een doek van de Latemse schilders.
We waren er in jaren niet meer geweest. De zaak was recentelijk vernieuwd (voornamelijk het terras met bar) zonder de oorspronkelijke charme aan te tasten.
Charme, charmant, dat zijn de termen waarmee we ons Gasthof Halifax zijn blijven herinneren. Het begon als een oergezellige bruine kroeg temidden de "verdacht verlichte huizen" langs de oude baan Gent-Kortrijk. Rond de kleine toog stond men twee of drie rijen dik, de pinten bier werden over de hoofden aangereikt. Men kon er al eens een geile (gelegenheids-)weduwe tegen het lijf lopen, hetgeen de aanwezige, hoofdzakelijk uit zakenmensen bestaande bronstige hengsten dan ook letterlijk opvatten. Met voorbeeldige ijver daarin aangemoedigd door de voluptueuze waardin Yolande. Om voldoende krachten op te doen legde Frans, de pittoreske waard en filosoof ("'t leven es ne strejt"), al eens een lap rundsvlees op de rooster van het haardvuur. Zo is het begonnen.
Nu, meer dan dertig jaar later, is het zoon Vincent die de zaak bestiert. De kleine toog is er nog maar daaraan plaatsnemen wordt sterk afgeraden. Het is een eettent geworden, weliswaar geen gewone, want nog steeds gekend en druk bezocht voor zijn klassieke gerechten zonder poespas, waarvan op houtvuur gebakken côte à l' os een bestseller blijft. En alles tegen redelijke prijzen.
Of het publiek nog even kleurrijk is, konden we op deze middag niet vaststellen. We zaten buiten in de zon op het terras dat in twee niveau's afloopt naar de Leie. Spijtig dat we gehaast waren, het was er heerlijk toeven.
We gingen voor het standaard menu "Halifax", bestaande uit paté du chef, côte à l' os en chocolademousse (34 euro). Geen onooglijke proevertjes die in één keer nippen verdwenen zijn, maar gulle, uitbundig van groenten begeleide porties om u tegen te zeggen. Smakelijk en volgens de regels van de kunst bereid.
De bediening was vriendelijk en attent, hetgeen bij onze vorige bezoeken wel eens te wensen overliet.
Met een Campari soda en één glas rode huiswijn (bocht uit de supermarkt) betaalden we 46 euro. Het was fijn eens terug in "de Halifax" te zijn.
Gasthof Halifax, Emiel Clauslaan 143, 9800 Deinze, tel. 09-28 23 102, zaterdagmiddag en zondag gesloten
Deze zaak werd in het najaar van 2011 door brand vernield
------------------------------
Op een zonnige lentedag waren we toevallig in de buurt, hadden onvoldoende tijd voor een lange lunch, dachten als bij ingeving aan "de Halifax". Gelegen aan de oever van de Leie, in een bocht, met ongemeen prachtig uitzicht over de velden, gelijk een doek van de Latemse schilders.
We waren er in jaren niet meer geweest. De zaak was recentelijk vernieuwd (voornamelijk het terras met bar) zonder de oorspronkelijke charme aan te tasten.
Charme, charmant, dat zijn de termen waarmee we ons Gasthof Halifax zijn blijven herinneren. Het begon als een oergezellige bruine kroeg temidden de "verdacht verlichte huizen" langs de oude baan Gent-Kortrijk. Rond de kleine toog stond men twee of drie rijen dik, de pinten bier werden over de hoofden aangereikt. Men kon er al eens een geile (gelegenheids-)weduwe tegen het lijf lopen, hetgeen de aanwezige, hoofdzakelijk uit zakenmensen bestaande bronstige hengsten dan ook letterlijk opvatten. Met voorbeeldige ijver daarin aangemoedigd door de voluptueuze waardin Yolande. Om voldoende krachten op te doen legde Frans, de pittoreske waard en filosoof ("'t leven es ne strejt"), al eens een lap rundsvlees op de rooster van het haardvuur. Zo is het begonnen.
Nu, meer dan dertig jaar later, is het zoon Vincent die de zaak bestiert. De kleine toog is er nog maar daaraan plaatsnemen wordt sterk afgeraden. Het is een eettent geworden, weliswaar geen gewone, want nog steeds gekend en druk bezocht voor zijn klassieke gerechten zonder poespas, waarvan op houtvuur gebakken côte à l' os een bestseller blijft. En alles tegen redelijke prijzen.
Of het publiek nog even kleurrijk is, konden we op deze middag niet vaststellen. We zaten buiten in de zon op het terras dat in twee niveau's afloopt naar de Leie. Spijtig dat we gehaast waren, het was er heerlijk toeven.
We gingen voor het standaard menu "Halifax", bestaande uit paté du chef, côte à l' os en chocolademousse (34 euro). Geen onooglijke proevertjes die in één keer nippen verdwenen zijn, maar gulle, uitbundig van groenten begeleide porties om u tegen te zeggen. Smakelijk en volgens de regels van de kunst bereid.
De bediening was vriendelijk en attent, hetgeen bij onze vorige bezoeken wel eens te wensen overliet.
Met een Campari soda en één glas rode huiswijn (bocht uit de supermarkt) betaalden we 46 euro. Het was fijn eens terug in "de Halifax" te zijn.
Gasthof Halifax, Emiel Clauslaan 143, 9800 Deinze, tel. 09-28 23 102, zaterdagmiddag en zondag gesloten
8000 Brugge - Refter (3)
Na mijn vorig bezoek heb ik thuis voor vrienden het voorgerecht "gelakeerd buikspek Duke of Berkshire met krokante salade" proberen na te maken. Met succes, al zeg ik het zelf. "Krokante salade" is in feite witloof in zeer fijne reepjes gesneden, met enkele sprietjes ongesneden bieslook. Buikspek Duke of Berkshire is overal bij de betere slager te koop. Naar de samenstelling van de vinaigrette, van de lak en het likje geelkleurige saus had ik het raden. Aan de enthousiaste reacties van mijn gasten te merken was mijn imitatie geslaagd (zij kenden het origineel niet).
Dus toog ik opnieuw naar Brugge en de Refter voor een nieuwe les "hoe met eenvoudige ingrediënten een superlekker gerecht creëeren".
Op een gewone middag was geen tafel onbezet. Gelukkig had ik gereserveerd. Refter lijkt een succesverhaal te worden. Het weze Geert Van Hecke (ik ken hem niet persoonlijk) van harte gegund.
Als voorgerecht koos ik voor de suggestie van de dag: hoppescheuten met zacht gekookt kwartelei en mousselinesaus. Normaal ben ik niet zo voor knapperige groenten die kraken tussen de tanden, maar hoppescheuten zijn wel wat bijzonders en zeer seizoensgebonden. Vraag blijft of dit zijn 10 euro extra wel waard was.
Helemaal weg was ik dan weer van het "varkensribstuk Duke of Berkshire met gewokte groenten en oosterse saus". De ingrediënten heb ik zorgvuldig genoteerd, weet echter begot niet waar die fijne, aromatische smaak vandaan kwam en waarom die flinke lap varkensvlees zo sappig en mals bleef (gemarineerd, vermoed ik). Het bijhorend sausje / braadjus (in een kommetje opgediend) was om duimen en vingers bij af te likken, evenals de luchtige aardappelpuree die ik ook tot op de bodem heb uitgelepeld.
Ja, Geert Van Hecke weet dagdagelijkse kost op een hoger niveau te tillen. Alleen, het is voor een hobbykok als ik verdraaid moeilijk er achter te komen hoe hij dat doet. Het zit hem in de kleine details (smaakmakers) maar welke? Ik blijf terugkomen tot ik het weet.
(Je staat telkens weer versteld hoeveel geld je nog kan uitgeven bovenop de 35 euro van het basismenu)
Refter, Molenmeers 2, 8000 Brugge, tel. 050 - 44 49 00, zondag en maandag gesloten
Dus toog ik opnieuw naar Brugge en de Refter voor een nieuwe les "hoe met eenvoudige ingrediënten een superlekker gerecht creëeren".
Op een gewone middag was geen tafel onbezet. Gelukkig had ik gereserveerd. Refter lijkt een succesverhaal te worden. Het weze Geert Van Hecke (ik ken hem niet persoonlijk) van harte gegund.
Als voorgerecht koos ik voor de suggestie van de dag: hoppescheuten met zacht gekookt kwartelei en mousselinesaus. Normaal ben ik niet zo voor knapperige groenten die kraken tussen de tanden, maar hoppescheuten zijn wel wat bijzonders en zeer seizoensgebonden. Vraag blijft of dit zijn 10 euro extra wel waard was.
Helemaal weg was ik dan weer van het "varkensribstuk Duke of Berkshire met gewokte groenten en oosterse saus". De ingrediënten heb ik zorgvuldig genoteerd, weet echter begot niet waar die fijne, aromatische smaak vandaan kwam en waarom die flinke lap varkensvlees zo sappig en mals bleef (gemarineerd, vermoed ik). Het bijhorend sausje / braadjus (in een kommetje opgediend) was om duimen en vingers bij af te likken, evenals de luchtige aardappelpuree die ik ook tot op de bodem heb uitgelepeld.
Ja, Geert Van Hecke weet dagdagelijkse kost op een hoger niveau te tillen. Alleen, het is voor een hobbykok als ik verdraaid moeilijk er achter te komen hoe hij dat doet. Het zit hem in de kleine details (smaakmakers) maar welke? Ik blijf terugkomen tot ik het weet.
(Je staat telkens weer versteld hoeveel geld je nog kan uitgeven bovenop de 35 euro van het basismenu)
Refter, Molenmeers 2, 8000 Brugge, tel. 050 - 44 49 00, zondag en maandag gesloten
Abonneren op:
Posts (Atom)