8620 Nieuwpoort - ComilFo

Al vaker heb ik mij op deze plek nogal neerbuigend uitgelaten over de tientallen eettenten hier in Nieuwpoort (en elders) die er slechts op uit zijn het toeristenvee zo goedkoop en zo snel mogelijk van standaard-voeder (mosselen; zeetong; tomaat-garnalen, steak, e.d.) te voorzien.
Geen slecht woord over de restauranthouders. Het betekent dat er vraag naar is.
Als er dan naast De Tuin en Charlie's Dinner een nieuwkomer opstaat die een klasse hoger wil spelen dan de rest, juich ik dat vanzelfsprekend toe. Zo is het restaurant van Hotel Cosmopolite enige tijd geleden volledig vernieuwd en van naam veranderd. Cosmopolite werd ComilFo, niet bepaald origineel als je 't mij vraagt, ieder dorp in Vlaanderen heeft onderhand wel zijn (kappers-)zaak die Comilfo heet, naar de gelijknamige muziekgroep.
De jonge kok, Jan Tourlousse, heeft er de oude generatie afgelost en de klassiekers als konijn op de wijze van Bachten de Kupe resoluut van het menu geknikkerd. Hij is een oudleerling van de hotelschool in Koksijde en heeft dus illustere voorbeelden genoeg om zich aan op te trekken.
Op die zondagavond toen wij er waren zat de zaak behoorlijk vol (met hotelgasten?). Was het de vermoeidheid van het week-end die zich liet voelen of lag het aan de onervarenheid van de chef, alleen het dessert uit het menu van 39 euro (zonder wijn) kon ons bekoren.
In het voorgerecht van "kort geschroeide Sint-Jacobsnootjes met zalfje van kastanjes, emulsie van Luikse stroop en balsamicoazijn" wrong er iets wat we niet onmiddellijk konden thuiswijzen. In ieder geval was het huwelijk van zoet met zuur volledig ontwricht.
De gebakken zeeduivel van het hoofdgerecht was veel te lang gegaard en dus uitgedroogd. Een beginneling amateur-kok kan beter.
Je kon ook niet zeggen dat het bedienend personeel bepaald overliep van vriendelijkheid.
Dit alles zorgde ervoor dat onze eerste kennismaking eerder op een teleurstelling uitdraaide.
De jonge kok zal nog veel moet leren en/of zijn assistenten in de keuken beter in de hand moeten houden.

ComilFo, Albert-I-laan, 8620 Nieuwpoort, tel. 058-23 33 66, geen sluitingsdag.

3000 Leuven - De Kansel

In de Leuvense binnenstad zochten we een plek waar we met een vereniging op zaterdagavond rond halftien - mits reservatie - nog binnenkonden en waar ze niet moeilijk doen als er van het aangekondigde aantal een paar ontbreken. Zo'n plaats is De Kansel in de Muntstraat.
We arriveerden later dan half tien en wat voor mij als organisator nog erger was: we waren maar met 17 i.p.v. de voorgespiegelde 24. Mensen die zonder verwittigen niet komen opdagen, het komt in alle klassen voor, misschien in de betere nog het meest. Maar dat was absoluut geen punt voor De Kansel. Waar de ontvangst hartelijk is, het interieur "cosy" en - zo bleek - de keuken betrouwbaar.
Het menu "4 seizoenen" (27 euro) biedt keuze uit telkens 3 voorgerechten, hoofdgerechten en desserts.
Op mijn vleespastei uit de Ardennen, de lamskoteletjes op de wijze van de chef, de dame blanche viel niets aan te merken. Het hele gezelschap werd gelijktijdig en in stijl bediend.
Met wijn inbegrepen betaalden we 36 euro per persoon. Het erg late uur en de vermoeiende dag die we achter de rug hadden zetten een beetje een domper op dit culinaire genieten, maar ik kan een bevriend koppel dat hier elke week komt eten ten volle bijtreden.

De Kansel, Muntstraat 16, 3000 Leuven, tel. 016-22 09 23, zondag gesloten

8620 Nieuwpoort - De Roos

De Roos, één van de talrijke restaurants aan de Kaai in Nieuwpoort, is sinds mensenheugnis een populair adres om te schransen van op grootmoeders wijze klaargemaakte visgerechten. De zaak werd in 2008 overgenomen door een (relatief) jong stel en het interieur wat opgefrist. De ouderwetse vloer werd behouden en alles ziet er helder en harmonieus uit, met uitzondering van de stoelen "Vlaamse stijl anno 1950" die, naar mijn aanvoelen, vloeken met de rest.
We kwamen op een middag in augustus en de zaak liep behoorlijk vol, de reputatie (goede waar voor weinig geld) zindert kennelijk nog na.
Er is de aan de kust gangbare kaart met een waslijst standaardgerechten, die niet anders dan regelrecht uit de diepvriezer kunnen komen.
We kozen voor de lunch menu van 20,50 euro (soep / hoofdgerecht / koffie), maar ook dat bleek opgewarmde kost te zijn. De tomatensoep was veel te gepeperd om naar iets anders dan peper te smaken. Het Nieuwpoorts vispannetje - gloeiend heet uit de microgolfoven - kon er mee door en de meegaande frieten waren correct. Geen groenten. De huiswijn mocht er zijn.
De kok aarzelt niet uit zijn keuken te komen om er zich van te vergewissen of de volgende schotel aan mag rukken. En passant ruimt hij de tafel af en dat is duidelijk niet naar de zin van zijn eega die, samen met een hulpje, instaat voor de zaal. Hun kruisende blikken spreken boekdelen. Als daar op korte termijn geen modus vivendi over gevonden wordt loopt dit gegarandeerd fout af.
Geen geweldige ervaring noch een uitschieter, niet in positieve en niet in negatieve zin. Mijn inschatting is dat de keuken over het algemeen niet uitsteekt boven de middenmoot die men per dozijn aantreft in het Vlaamse land.


De Roos, Kaai 14, 8620 Nieuwpoort, tel. 058- 23 31 43, gesloten op dinsdagavond en woensdag.

8620 Nieuwpoort - Lombardie

Op de Zeedijk van Nieuwpoort heb je keuze zat om mosselen te eten, slibtongetjes, garnaalkroketten, tomaat garnalen, steak, vis in alle soorten en natuurlijk friet en mayonaise erbij. Eén van die (weinig opvallende) etablissementen is tearoom/restaurant Lombardie, ongeveer halverwege tussen het staketsel en de kerk, tegenover de schildpad van Jan Fabre.
De zaak wordt sinds een paar jaar gerund door een koppel dat daartoe een avondcursus koken en bedrijfsbeheer heeft gevolgd. Dat is nodig in België om frieten te mogen serveren. Raar land. In Frankrijk is geen enkel diploma vereist om een restaurant open te houden, wel is het verboden een diepvriezer in huis te hebben. Ik weet niet welke van de twee systemen te verkiezen is.
Het interieur heeft zijn beste tijd gehad en het terras is tijdelijk niet overdekt.
De vrouw kokkerelt in de open keuken en tovert met flegme perfect gegaarde schotels op tafel, de man staat in voor de no nonsense bediening. Zo ging het tot voor kort.
Het koppel is niet zonder ambitie in de horeca gestapt. Onlangs openden ze een tweede zaak, waardoor de man alleen achterblijft in de Lombardie.
Met zichtbaar méér stress in de keuken kwam toch weer een onberispelijke maaltijd tevoorschijn. Oef!

Lombardie, Zeedijk 36, 8620 Nieuwpoort, tel. 058-23 69 51, gesloten op maandag

8400 Oostende - 't Waterhuis

Aan de sluizen van het Mercatordok, vlakbij het station, bevindt zich een van de oudste horecazaken van Oostende. Een van 's morgens tot 's avonds druk beklante brasserie, waar men ook snacks kan eten, salades, omeletten, pasta's en wokgerechten (geen frieten).
Het "cosy" scheepsinterieur nodigt uit tot een romantische tête-à-tête, vanuit de comfortabele zetels op het terras heeft men een klaar uitzicht op de sluisbrug en het stationsplein.
We nuttigden een "mix van jonge salade met gebakken kippenreepjes, feta en cashewnoten met een mosterddressing" waarmee we ons, als eerste kennismaking, geen buil konden vallen (12,50 euro).
Uit de weliswaar elegant gevormde, maar te diepe kommen was het lastig eten, op het eten zelf echter was weinig aan te merken.
De bediening was die dag niet overdreven vriendelijk, om het eufemistisch uit te drukken.
Conclusie: een eettent zoals er in Oostende twaalf zijn in een dozijn.

't Waterhuis, Vindictivelaan 35, 8400 Oostende, tel. 059- 80 32 73, geen sluitingsdag

8620 Nieuwpoort - Café de Paris

Centraal aan de vernieuwde Kaai in Nieuwpoort heeft Café de Paris begin 2009 opnieuw de deuren geopend. De vorige uitbater had de kwaliteit van het eten en van de bediening zo verwaarloosd dat de autochtonen en de tweedeverblijvers de zaak links lieten liggen. Het kreeg de reputatie van een "toeristenval", maar daar valt buiten het seizoen de huur niet mee te betalen.
De eigenaars (gelieerd met vishandel Gaetane, iets verderop) hebben het roer nu zelf in handen genomen. Tijd dus om een kijkje te gaan nemen.
Het interieur is dat van een (ersatz-) Parijse brasserie en is best gezellig te noemen. Bij mooi weer is er het uitermate groot terras, gelegen aan de breedste kant van de Kaai. De garçons zijn uitgedost in lange zwarte schorten en zien er veel minder louche uit dan hun voorgangers.
Wij gingen meteen voor het koninginnestuk: de zeevruchtenschotel (39,50 euro). In een grote schaal, op een bed van ijs, kregen wij een imposant assortiment van gambas, langoustines, ongepelde Noordzeegarnalen, mosselen, palourdes, diepe oesters, wulken, kreukels en een krab. Alles op en top vers. We waren anderhalf uur zoet met het afsteken, bepotelen, pellen, slurpen en wegkijlen van schelpen. Afgunstige blikken vanaf de naburige tafels, waar mosselen en gebakken slibtongetjes courant zijn.
Er is voldoende keuze aan wijnen onder de 30 euro. De witte huiswijn (12 euro voor een halve liter) drinkt ook vlot weg.
Deze vernieuwde kennismaking met Café de Paris viel erg mee en is voor herhaling vatbaar.


Café de Paris, Kaai 16, 8620 Nieuwpoort, tel. 058-24 04 80, dinsdag gesloten

5554 Valkenswaard (N) - Mama di Kookt

Op reis voor zaken belandden we in Valkenswaard, een stadje net over de grens op de weg van Hasselt naar Eindhoven. Buiten de met drank- en eetgelegenheden omzoomde marktplaats kenden wij er niets. We lieten ons door een autochtoon voorlichten en kwamen zo op een maandagavond bij Mama di Kookt terecht, een zich als Italiaans aandienend restaurant zo'n driehonderd meter van de drukke steenweg verwijderd die Valkenswaard doormidden splijt. Nederlanders durven al vanaf 18u aan het diner beginnen. Alle tafels op het terras waren dan ook bezet toen wij er rond 19u arriveerden, terwijl men in de nabije verlaten winkelstraten een kanon kon afschieten. Niets is zo dood als een Hollandse winkelbuurt na 18u.
Het decor van de (ruim bemeten) zaak stelt niet veel voor en dat wordt handig gecamoufleerd met overgedimensioneerde glazen luchters die een schaars licht werpen op het gezelschap. De borden komen bloot op de naakte houten tafel en dat draagt evenmin bij tot het creëren van de illusie van klasse.
Geen poespas dus voor onze nuchtere noorderburen, wel een aantrekkelijke formule: eten à volonté voor 21,50 euro per persoon. Je kan kiezen uit een kaart van 24 gerechten, één voor één te bestellen zo vaak je wilt. Voor 7 gerechten (met duurdere ingrediënten, dixit de dienster) is er een supplement te betalen dat varieert van 1,90 (per oester) tot 7,50 euro (voor king crab).
Na een klein soepje als amuse gueule gingen we van start met een vissoep uit Sardinië die hoogst nodig geconsumeerd diende te worden, op het randje van verzuren bij dit warme weer.
Vervolgens vielen we voor de geheimzinnige "duivelse garnaaltjes": correct gepelde en van het darmkanaal ontdane scampis op een krokante toast met pikante paprikasaus. Geen culinair hoogstandje maar best lekker.
De coquilles met appeltjes en balsamicostroop waren hun 4,50 euro supplement zeker waard.
We lieten het hierbij omdat wij ons bij de borrel aan kaasjes te buiten waren gegaan.
Toch konden we, als toetje, niet weerstaan aan de "choco della mama": een bijzonder rijke én lekkere, geglazuurde cake met chocoladevulling. Spijtig dat die niet à volonté was.
Uit de zeer beperkte wijnkaart kozen we een witte Villaseta, die zeer pittig en bloemrijk wegdronk, voor 22,50 euro per fles of 4,50 euro per glas. Aan wijn dient men zich hier geen buil te vallen. Voor 18,50 euro per fles kan men gaan kiezen uit de voorraadkast met 75 flessen.
Aangezien dessert en koffie niet inbegrepen zijn loopt de rekening toch algauw op tot een kleine 50 euro per persoon, maar voor dat geld heb je lekker (en veel) gegeten.
Drie jonge, goed in het vlees zittende deernen draven op en aan naar de open keuken en houden er een stevig tempo op na. Als je zelf niet wat temporiseert sta je na een uur weer op straat.
Met vertrouwen kan je bij Mama di Kookt terecht als je ooit eens de kant van Valkenswaard op moet.

Mama di Kookt, Karel Mollenstraat Zuid 7/8, 5554 CH Valkenswaard, tel. +31 40 20 15 025, alle dagen open vanaf 17u.