8620 Nieuwpoort - Lombardie

Op de Zeedijk van Nieuwpoort heb je keuze zat om mosselen te eten, slibtongetjes, garnaalkroketten, tomaat garnalen, steak, vis in alle soorten en natuurlijk friet en mayonaise erbij. Eén van die (weinig opvallende) etablissementen is tearoom/restaurant Lombardie, ongeveer halverwege tussen het staketsel en de kerk, tegenover de schildpad van Jan Fabre.
De zaak wordt sinds een paar jaar gerund door een koppel dat daartoe een avondcursus koken en bedrijfsbeheer heeft gevolgd. Dat is nodig in België om frieten te mogen serveren. Raar land. In Frankrijk is geen enkel diploma vereist om een restaurant open te houden, wel is het verboden een diepvriezer in huis te hebben. Ik weet niet welke van de twee systemen te verkiezen is.
Het interieur heeft zijn beste tijd gehad en het terras is tijdelijk niet overdekt.
De vrouw kokkerelt in de open keuken en tovert met flegme perfect gegaarde schotels op tafel, de man staat in voor de no nonsense bediening. Zo ging het tot voor kort.
Het koppel is niet zonder ambitie in de horeca gestapt. Onlangs openden ze een tweede zaak, waardoor de man alleen achterblijft in de Lombardie.
Met zichtbaar méér stress in de keuken kwam toch weer een onberispelijke maaltijd tevoorschijn. Oef!

Lombardie, Zeedijk 36, 8620 Nieuwpoort, tel. 058-23 69 51, gesloten op maandag

8400 Oostende - 't Waterhuis

Aan de sluizen van het Mercatordok, vlakbij het station, bevindt zich een van de oudste horecazaken van Oostende. Een van 's morgens tot 's avonds druk beklante brasserie, waar men ook snacks kan eten, salades, omeletten, pasta's en wokgerechten (geen frieten).
Het "cosy" scheepsinterieur nodigt uit tot een romantische tête-à-tête, vanuit de comfortabele zetels op het terras heeft men een klaar uitzicht op de sluisbrug en het stationsplein.
We nuttigden een "mix van jonge salade met gebakken kippenreepjes, feta en cashewnoten met een mosterddressing" waarmee we ons, als eerste kennismaking, geen buil konden vallen (12,50 euro).
Uit de weliswaar elegant gevormde, maar te diepe kommen was het lastig eten, op het eten zelf echter was weinig aan te merken.
De bediening was die dag niet overdreven vriendelijk, om het eufemistisch uit te drukken.
Conclusie: een eettent zoals er in Oostende twaalf zijn in een dozijn.

't Waterhuis, Vindictivelaan 35, 8400 Oostende, tel. 059- 80 32 73, geen sluitingsdag

8620 Nieuwpoort - Café de Paris

Centraal aan de vernieuwde Kaai in Nieuwpoort heeft Café de Paris begin 2009 opnieuw de deuren geopend. De vorige uitbater had de kwaliteit van het eten en van de bediening zo verwaarloosd dat de autochtonen en de tweedeverblijvers de zaak links lieten liggen. Het kreeg de reputatie van een "toeristenval", maar daar valt buiten het seizoen de huur niet mee te betalen.
De eigenaars (gelieerd met vishandel Gaetane, iets verderop) hebben het roer nu zelf in handen genomen. Tijd dus om een kijkje te gaan nemen.
Het interieur is dat van een (ersatz-) Parijse brasserie en is best gezellig te noemen. Bij mooi weer is er het uitermate groot terras, gelegen aan de breedste kant van de Kaai. De garçons zijn uitgedost in lange zwarte schorten en zien er veel minder louche uit dan hun voorgangers.
Wij gingen meteen voor het koninginnestuk: de zeevruchtenschotel (39,50 euro). In een grote schaal, op een bed van ijs, kregen wij een imposant assortiment van gambas, langoustines, ongepelde Noordzeegarnalen, mosselen, palourdes, diepe oesters, wulken, kreukels en een krab. Alles op en top vers. We waren anderhalf uur zoet met het afsteken, bepotelen, pellen, slurpen en wegkijlen van schelpen. Afgunstige blikken vanaf de naburige tafels, waar mosselen en gebakken slibtongetjes courant zijn.
Er is voldoende keuze aan wijnen onder de 30 euro. De witte huiswijn (12 euro voor een halve liter) drinkt ook vlot weg.
Deze vernieuwde kennismaking met Café de Paris viel erg mee en is voor herhaling vatbaar.


Café de Paris, Kaai 16, 8620 Nieuwpoort, tel. 058-24 04 80, dinsdag gesloten

5554 Valkenswaard (N) - Mama di Kookt

Op reis voor zaken belandden we in Valkenswaard, een stadje net over de grens op de weg van Hasselt naar Eindhoven. Buiten de met drank- en eetgelegenheden omzoomde marktplaats kenden wij er niets. We lieten ons door een autochtoon voorlichten en kwamen zo op een maandagavond bij Mama di Kookt terecht, een zich als Italiaans aandienend restaurant zo'n driehonderd meter van de drukke steenweg verwijderd die Valkenswaard doormidden splijt. Nederlanders durven al vanaf 18u aan het diner beginnen. Alle tafels op het terras waren dan ook bezet toen wij er rond 19u arriveerden, terwijl men in de nabije verlaten winkelstraten een kanon kon afschieten. Niets is zo dood als een Hollandse winkelbuurt na 18u.
Het decor van de (ruim bemeten) zaak stelt niet veel voor en dat wordt handig gecamoufleerd met overgedimensioneerde glazen luchters die een schaars licht werpen op het gezelschap. De borden komen bloot op de naakte houten tafel en dat draagt evenmin bij tot het creëren van de illusie van klasse.
Geen poespas dus voor onze nuchtere noorderburen, wel een aantrekkelijke formule: eten à volonté voor 21,50 euro per persoon. Je kan kiezen uit een kaart van 24 gerechten, één voor één te bestellen zo vaak je wilt. Voor 7 gerechten (met duurdere ingrediënten, dixit de dienster) is er een supplement te betalen dat varieert van 1,90 (per oester) tot 7,50 euro (voor king crab).
Na een klein soepje als amuse gueule gingen we van start met een vissoep uit Sardinië die hoogst nodig geconsumeerd diende te worden, op het randje van verzuren bij dit warme weer.
Vervolgens vielen we voor de geheimzinnige "duivelse garnaaltjes": correct gepelde en van het darmkanaal ontdane scampis op een krokante toast met pikante paprikasaus. Geen culinair hoogstandje maar best lekker.
De coquilles met appeltjes en balsamicostroop waren hun 4,50 euro supplement zeker waard.
We lieten het hierbij omdat wij ons bij de borrel aan kaasjes te buiten waren gegaan.
Toch konden we, als toetje, niet weerstaan aan de "choco della mama": een bijzonder rijke én lekkere, geglazuurde cake met chocoladevulling. Spijtig dat die niet à volonté was.
Uit de zeer beperkte wijnkaart kozen we een witte Villaseta, die zeer pittig en bloemrijk wegdronk, voor 22,50 euro per fles of 4,50 euro per glas. Aan wijn dient men zich hier geen buil te vallen. Voor 18,50 euro per fles kan men gaan kiezen uit de voorraadkast met 75 flessen.
Aangezien dessert en koffie niet inbegrepen zijn loopt de rekening toch algauw op tot een kleine 50 euro per persoon, maar voor dat geld heb je lekker (en veel) gegeten.
Drie jonge, goed in het vlees zittende deernen draven op en aan naar de open keuken en houden er een stevig tempo op na. Als je zelf niet wat temporiseert sta je na een uur weer op straat.
Met vertrouwen kan je bij Mama di Kookt terecht als je ooit eens de kant van Valkenswaard op moet.

Mama di Kookt, Karel Mollenstraat Zuid 7/8, 5554 CH Valkenswaard, tel. +31 40 20 15 025, alle dagen open vanaf 17u.

3000 Leuven - Oesterbar

Er zijn veel restaurants in Leuven, waarvan minstens twintig in de Muntstraat, terecht "de beenhouwersstraat van Leuven" genoemd. Op zomerse dagen is de lange rij tafels buiten aan weerszijden van de straat goed en 's avonds zo goed als volledig bezet.
Voor het betere werk moet je in de Oesterbar zijn of bij Trente, het restaurant daar schuin tegenover.
De Oesterbar telt slechts 22 plaatsen en een piepkleine, open keuken. Je zit er schouder aan schouder, wat het ontvouwen van diepe geheimen sterk ontmoedigt, maar dat hindert niet want luidruchtige bouwvakkers kom je er zelden of nooit tegen.
We kwamen op een zomerse middag en konden dus op het terras genieten van het zicht op de passanten en de gasten van het restaurant aan de overkant. Ook het gezelschap dat binnen had plaats gevat kon via het open schuifraam van de stedelijke buitenlucht genieten.
Er is een menu van 63 euro zonder drank (nogal gedurfd, als je 't ons vraagt, maar het zou best zijn geld waard kunnen zijn), een zeevruchtenschotel à 49 euro en verder een beperkte kaart. Alles wijst er op dat er met uiterst verse produkten wordt gewerkt.
We opteerden voor de lunchformule van 29 euro en kregen daarvoor 6 oesters (3 verschillende soorten waarvan de Cancale oester de meest smaakvolle was), gevolgd door op vel gebakken roodbaarsfilet met groentenratatouille, kaviaar van aubergine en jus van langoustines. Een gerecht dat zonder meer gewoon af was.
We kozen de huiswijn, een Entre-deux-mers - lang geleden dat we die nog tegenkwamen - die er fris en fruitig best mocht zijn.
De bediening was bijzonder attent en vriendelijk en de wijnkennis leek behoorlijk aan de maat.
We betaalden met koffie na 90 euro voor twee en besloten dat we zeker binnenkort zouden terugkeren voor de zeevruchtenschotel.

Oesterbar, Muntstraat 23, 3000 Leuven, tel. 016-29 06 00, woensdag, donderdag en zondag gesloten

9830 Sint-Martens-Latem - De Klokkeput

Onder de toren van het schilderachtige kerkje van Latem Dorp heeft de vanouds gekende Klokkeput enkele jaren geleden een facelift ondergaan. Dat was nodig om de concurrentie aan te kunnen met de twee collegas vlakbij en met Brasserie Latem, Brasserie The Green en Brasserie Vinois in de buurt.
Zoveel competitie houdt de prijzen laag en dat wordt zelfs in de rijkste gemeente van het land fel gewaardeerd.
Het overdekte en bij frisse temperaturen verwarmde terras nodigt uit daar te blijven hangen om van het pastorale uitzicht te genieten. Binnen zijn de rustieke balken wit overschilderd wat het geheel een frisse en heldere aanblik geeft. De tafels staan, net zoals op het terras, vrij dicht bij elkaar zodat je het beter niet over je persoonlijke financiën of andere intimiteiten kan hebben.
We kwamen op een zaterdagmiddag en er waren voldoende tafeltjes bezet om ons niet uitgeschud te voelen.
Niet echt lang maar toch te lang om goed te zijn moesten we bij het binnenkomen staan drentelen vooraleer iemand van het personeel kwam opdagen. De bediening, die vrij chaotisch verliep en duidelijk leiding miste, bleek ook verder een minpunt te zijn.
Een joekel van een "prospectus" werd ons overhandigd zonder ons te wijzen op het bestaan van een menu. Gelukkig hadden we vooraf ons huiswerk gemaakt en opteerden we voor het (drie gangen-)menu van de maand à 34 euro.
Er is keuze tussen 2 voorgerechten en 2 hoofdgerechten. De wijnkaart heeft voldoende aanbod van flessen rond de 30 euro. De Zuid-Afrikaanse chardonnay "Uitkijk" van 28 euro viel redelijk in de smaak. Ook de salade met gerookte eendenborst en huisbereide foie gras mocht er best zijn. De kabeljauwfilet (die de op de kaart vermelde roodbaarsfilet verving) was perfect gebakken en gedresseerd. Mijn tafelgenoten toonden zich vooral opgetogen over de carpaccio van ananas. Op de keuken is zeker niets aan te merken.
Alles bij elkaar mag je toch al snel rekenen op 50 euro per persoon.
Toen we na een fikse wandeling rond 18u terug aan het etablissement kwamen en een koffie wilden bestellen op het (nog druk bevolkte) terras, werden we kordaat de deur gewezen "omdat de tafels voor de avondservice moesten worden gedekt". Een afknapper als je 't mij vraagt. Volgende keer in Sint-Martens-Latem zullen we toch maar eens een ander adres proberen.

(Enkele weken later waren we er opnieuw - bij gebrek aan betere ideeën - met een gezelschap van zes op een zondagmiddag. De zaak zat afgeladen vol en we kregen onze (gereserveerde) plaats op het terras. Dat die dag niet geveegd was want bezaaid met etensresten, bladeren en hier en daar een sigarettenpeuk. Geen wonder dat we voortdurend last hadden van wespen, erg hinderlijk om voluit te genieten van het overigens weer onberispelijk klaargemaakte eten. Eén wesp wisten we te vangen in een glas dat zo afgedekt met een bierviltje de hele maaltijd lang op tafel is blijven staan. De keuken is OK maar de bediening mist kundige leiding, dat is zeker.)


De Klokkeput, Dorp 8, 9830 Sint-Martens-Latem, 09-282 47 75

75003 Paris - Pramil

Als afsluiter van onze vierdaagse citytrip kozen we voor een lunch in een restaurant dat een Bib Gourmand kreeg in de Michelin gids.
Restaurant Pramil is gelegen in de buurt van de Carreau du Temple (een overdekte markt in verval) in het meest noordelijke en minst interessante deel van Le Marais.
Het interieur van dit kleine restaurant is sober, elegant en chic in vergelijking met de bistrots waar we eerder kwamen. Gek genoeg betaalden we hier het minst en aten we het best.
Na de "cake aux choux fleur", een echte delicatesse, kwam "onglet de veau" op het bord die perfect was gegaard en vergezeld van de beste "purée à l' huile d' olive" die we in jaren hadden gegeten. Beide bereidingen waren zo evenwichtig en smaakvol dat we de ontbrekende groenten niet misten. Gewoonweg schitterend in zijn eenvoud. Een "nougat glacé" sloot deze hemelse maaltijd af.
De chef himself, Mr Pramil, kwam vragen of het gesmaakt had en dat zegt veel over de sfeer van dit gezellige restaurantje.
Met 96 euro (inclusief aperitief, wijn en koffie) voor twee waren we goedkoper af dan in alle zaken die we de vorige dagen hadden aangedaan.


Pramil, 9 rue du Vertbois, 75003 Paris, tel. 01 42 72 03 60, zondagmiddag gesloten